Stof en Steen

Suzanne is op de terugweg naar huis. Ze heeft het fantastisch gehad in Chartres en omgeving. In het begin was het wel griezelig om zo in haar uppie op vakantie te gaan. Maar dat heeft zegge en schrijven vier uurtjes geduurd en ze had al gezelschap. De man die naast haar was komen staan met zijn camper kwam uit Engeland. James. En voordat ze het in de gaten had stonden ze samen de afwas te doen bij het douchegebouw. En daar bleef het niet bij. Het enige minmuntje tijdens de vakantie was Henk. Uiteindelijke heeft ze hem, heel laf een e-mailtje gestuurd. Het wifipunt bij de receptie deed het prima. Henk vond dat ze een ontaarde moeder was en vond dat ze dit niet kon maken. Op vakantie gaan zonder hem in te lichten. Nou dat mocht dan wel zo zijn, maar ze wist dat als ze het van te voren had verteld hij er een stokje voor had gestoken. Als vader kon ze zich op dit moment geen betere man indenken dan Henk. Ze was er van overtuigd dat hij heel goed voor de kinderen zou zorgen als ze weg is. Dus wat is het probleem, dacht ze. Henk is er gewoon niet aan gewend dat ze veel zelfstandiger is geworden sinds ze besloten heeft een opleiding tot meubelstoffeerster te volgen en een eigen stoffeerderij te hebben. Ze zal wel weer een preek krijgen als ze terug is. Ze heeft ook contact gehad met meneer Bruintjes via de e-mail. Alles ging rustig zijn gangetje in de stoffeerderij. Hij wilde alleen een aantal kleinigheden met haar bespreken als ze terug was. Onder andere de afvalverwerking. Ze heeft een brief gekregen van de afvalverwerker waar ze nu een contract heeft. Het legen van de kliko wordt duurder, veel duurder. Kijk dacht ze, wat heb ik het getroffen met een mentor als meneer Bruintjes. Nog steeds wordt ze blij als ze aan de knorrepot denkt. Hij heeft ook gezegd dat ze het op de terugweg rustig aan kan doen. Neem desnoods nog een overnachting op een andere camping. Dan zie je nog iets meer van Frankrijk. Dat liet ze zich geen tweede keer zeggen. Gisteravond had ze afscheid genomen van James, hij was van plan door te reizen naar Spanje en was al langer op de camping gebleven dan de bedoeling was, speciaal voor haar. Gelukkig was hij s’ochtends al voor zij wakker werd vertrokken. Ze had niet de behoefte om telefoon gegevens uit te wisselen etc. Ze heeft de kaart bestudeerd en besluit met een omweg richting Metz te rijden. Lekker muziekje aan, gezellig. Ineens ziet ze een bruin informatie bord langs de weg. Dat kan toch niet waar zijn? Industrie de mueble staat er op. Met een plaatje van een dame die aan het stofferen is. Tjonge misschien volgende keer eens kijken wat er in het gebied erachter te doen is. Uiteindelijk komt ze aan op de camping die ze uitgezocht heeft. Ze parkeert de bus en gaat naar de receptie. Er is plaats genoeg, dus mag ze weer zelf een plekje uitzoeken. Ze vind een mooie grote plaats vlak bij een kabbelend beekje. Ze besluit te gaan eten in het restaurant wat bij de camping hoort. Ze gaat aan een tafeltje zitten en denkt dat het toch wel stil is om alleen te eten. Voorgaande dagen heeft ze met James gebarbecued of zijn ze uit eten geweest. Ach nou ja het moet maar.