Stof en Steen

Eigenlijk kan ze het niet betalen, maar Suzanne wil op vakantie. Ze zit er even helemaal doorheen. Het vele werk, de kinderen een vervelende Henk en vooral de buren. Gek wordt ze er van. Vooral als de vriendin van de buurman er is. Als hij alleen is, gaat het nog wel. Vorige week is ze teruggekomen van de ziekenhuisopname en ziet ze er weer een beetje verzorgd uit. Maar ze heeft ook het hoogste woord. Suzanne kan de tuin niet in, of er is een feestje een hoop geschreeuw en die eeuwige barbecue. Suzanne heeft de buurvrouw de naam Mevrouw wijsneus gegeven. Volgens de buurman heeft ze rechten gestudeerd en spreekt ze ook nog Frans. De deurbel gaat en Suzanne kijkt van achter uit de stoffeerderij wie er binnenkomt. Gezellig het is Meneer Bruintjes. Hij ziet er goed uit. Zon gebrand en er zitten een paar kilootjes bij. Ze vraagt of hij koffie wil. Nou dat gaat er wel in zegt Meneer Bruintjes. Hij heeft koekjes meegenomen uit Frankrijk. Het zijn macarons. Je zou ook eens naar Frankrijk moeten gaan zegt meneer Bruintjes. Tja ik zou wel willen, maar ik moet ook op de centjes letten. Bovendien staat er hier nog genoeg werk te wachten. Suzanne verteld meneer Bruintjes over Henk dat ie echt strontvervelend aan het doen is, dat de kinderen het op school heel goed doen en over haar nieuwe buren. Meneer Bruintjes luistert aandachtig naar haar. Hij verteld dat hij en zijn vrouw super gelukkig zijn met hun kampeer busje. En dat de campings buiten het seizoen een stuk goedkoper zijn. Na een uurtje stapt meneer Bruintjes op. Ik heb moeder de vrouw beloofd boodschappen te doen en met een knipoog gaat hij er vandoor. Suzanne zit vanavond lekker voor de buis. Onderuitgezakt, glaasje rioja erbij. Heerlijk even niets doen. Midden in de film gaat de telefoon. Het is meneer Bruintjes. Hij valt met de deur in huis en zegt; ik heb met mijn vrouw overgelegd en je kunt onze kampeerbus lenen. Meneer Bruintjes zegt dat de kampeerbus niet genoeg slaapplaatsen heeft voor drie personen. Ik zal de meubelstoffeerderij openhouden en wat van het werk doen. Als jij zorgt dat de kinderen bij Henk kunnen blijven, dan kun je vanaf a.s. Maandag anderhalve week op vakantie. Ze is sprakeloos. Ze kijkt op de kalender, het is vandaag dinsdag, nou ja bijna woensdag. Dan moet ze snel handelen. Want eigenlijk is het haar beurt om op de kinderen te passen. Ze vraagt meneer Bruintjes of hij het echt wel zeker weet. Het antwoord is al vanouds; schiet nou maar op, het is nu of nooit. Na hem hartelijk bedankt te hebben hangt ze op en belt direct naar Henk. Ze vraagt hem of hij volgende week ook op de kinderen kan passen. Er volgt een diepe zucht en hij begint een preek over afspraken en regels. De moed zakte in haar schoenen. Voordat ze het zelf in de gaten had, zegt ze dat ze met een deadline voor een nieuwe klant zit. Al mopperend stemt Henk in. Gelukkig maar. Oke is dit een leugentje om eigen bestwil? Suzanne wil er niet over nadenken. Als Henk weet dat ze op vakantie gaat, zal hij nog moeilijker gaan doen en weer om geld en partner alimentatie gaan vragen. Ze vertelt het hem wel als ze onderweg is. Woensdagochtend is ze helemaal in haar nopjes. Ze sluit de zaak vandaag wat eerder, want ze wil thuis de was gaan doen, haar tassen inpakken etc voordat ze Maandag echt gaat vertrekken. Ze heeft ondertussen een aantal klanten gebeld en eerlijk verteld dat ze op vakantie gaat. Ze heeft gevraagd of de afgesproken levertijd twee weken opgeschoven mag worden. Dat was geen enkel probleem. Nu hoeft meneer Bruintjes niet zo hard te werken. De lieverd. Ze komt thuis en doet de tuindeur open. Mevrouw Wijsneus heeft is weer goed te horen met haar door drank en sigaretten doorleefde heksenstem. Ze hoort haar zeggen, neeee in het Frans is “de en le” Du. Suzanne doet direct de deur weer dicht. Mevrouw Wijsneus kan dan de hele buurt laten weten dat ze de Franse taal beheerst. Maar ik ga er echt naar toe. Suzanne heeft op internet naar campings gezocht en ze wil naar Chartres. Mooie kathedraal, goed aangeschreven camping etc. Maandagochtend vroeg is ze helemaal klaar voor vertrek. Nu alleen Henk nog bellen. Dat doet ze later wel, eerst maar onderweg zijn. Ze stelt de navigatie in en vertrekt. Ze stopt onderweg een aantal keer voor een plas en koffie pauze. Eigenlijk had ze direct bij vertrek al een vrij vakantie gevoel. Dat is heerlijk als je met een kampeerbus reist. Geen automatenkoffie bij de benzinepomp, maar gewoon lekker je eigen bakkie zetten. Ze zet de muziek wat harder, ze is er bijna ze ziet de toren van de Kathedraal in de verte.