Stof en Steen

Gelukkig is Suzanne vandaag een dagje vrij. Ze heeft de hele week voor de kinderen gezorgd, gewerkt en ze is moe. Henk is aan het zeuren over geld. Nu hij en geen baan heeft en geen vriendin meer heeft hij veel te veel tijd om na te denken. Suzanne is het zat om steeds dat zeurende toontje van hem aan te horen. Hopelijk vindt hij snel weer een baan. Toen ze de kinderen aan hem overdroeg, vroeg hij of Suzanne zijn hulp niet kon gebruiken in de meubelstoffeerderij. Ze schrok ervan, maar al moet ze de komende twee weken overnachten in de werkplaats om het werk af te krijgen, no way dat ze Henk dicht bij haar in de buurt wil hebben. Hij heeft zijn kansen verspeelt. Ooit was er een tijd, dat ze nog dromen had om samen in de meubelstoffeerderij te werken. Ze moet er niet aan denken om zo’n gedeprimeerd iemand om zich heen te hebben. Ze is bezig om de tuin een beetje op orde te krijgen. Op het moment dat ze bijna klaar is, komt de buurman met zijn vriendin naar buiten. Het zonnetje schijnt, dus ja radio aan, blikje bier open en maar ouwehoeren. Ze hoort de buurman tegen zijn vriendin zeggen, dat het vandaag betaaldag is. Hij gaat straks boodschappen doen en kan hij gelijk bij de pinautomaat kijken of die klootzakken van de gemeente zijn geld hebben gestort. Want het is de 23e van de maand en dan zijn ze verplicht overgemaakt te hebben. De buurman gaat verder, we gaan vanavond lekker een feestje bouwen. Suzanne vlucht naar binnen. Ze wil het allemaal niet horen. Ze hoopt dat de klant waarvoor ze de eetkamerstoelen heeft gedaan het restant bedrag vandaag aan haar overmaken. Ze moet de huur gaan betalen.