Stof en Steen

Vandaag is het zover. Ze krijgt vandaag haar diploma meubelstofferen. Floris haar broer en zijn vriend Bram zijn aanwezig, meneer Bruintjes is er ook. Hij draagt vandaag zijn bril. De kinderen komen er ook aan met haar vriendin Edith. Henk is in geen velden of wegen te bekennen.
De ceremonie begint en iedereen gaat zitten. Er wordt een speech gegeven en ze worden op het podium geroepen. De namen worden één voor één opgenoemd. Eindelijk hoort ze haar naam en krijgt haar diploma uitgereikt. Er volgt een applaus voor haar van haar klasgenoten. Floris, Bram, de kinderen, Edith en meneer Bruintjes staan op en klappen mee. Joep en Julia lopen samen naar het podium, pakken daar een bos bloemen en geven deze aan Suzanne. Julia pakt de microfoon van het schoolhoofd en zegt luidkeels “Mam, we zijn zo trots op je”. Wanneer krijg ik nou mijn princessenstoel? Suzanne kan het niet meer droog houden en laat de tranen van vreugde de vrije loop.
Na afloop gaan ze met zijn allen koffie gaan drinken. Floris vraagt aan Suzanne waar Henk is. Ze zegt ik heb geen idee, hij zou proberen een paar uurtjes vrij te krijgen. De laatste tijd doet hij zo vreemd en ze verteld hem over de waarschuwing van zijn werk en de parkeerboete die zij van hem heeft gekregen. Floris is not amused. Zijn zus hoeft niet zo denigrerend behandelt te worden.
Later die dag als ze thuiskomt met de kinderen gaat de telefoon.  Het is het werk van Henk, ondertussen gebaart ze naar de kinderen dat ze Jules de hond naar buiten moeten laten. De leidinggevende van Henk vraagt of Henk thuis is. Nee zegt Suzanne, volgens het urenschema zou hij aan het werk moeten zijn. Ze verteld hem dat hij wel een paar uurtjes vrij zou vragen om bij haar diploma uitreiking aanwezig te kunnen zijn. Maar dat hij daar niet is geweest. De leidinggevende zegt dat Henk alleen vanochtend op zijn werk geweest is. Suzanne oppert dat Olga zijn collega misschien weet waar hij is. Dat is het nou juist, wij kunnen haar ook niet traceren zegt hij.