Stof en Steen

Vandaag begint haar stage bij meneer Bruintjes in de meubelstoffeerderij.Eigenlijk is ze blij dat ze thuis weg is. Haar gedachten gaan terug naar het afgelopen weekend. Henk is het hele weekend sacherijnig geweest. Niets was goed. Haar idee om samen de stoffeerderij over te nemen, vond ie achteraf maar niets. Hij heeft geprobeerd haar over te halen om het niet te doen. Ook moest ze maar stoppen met de opleiding. Dan kan hij tenminste een baan aannemen, want nu is hij daar veel te druk voor. Het verzorgen van het huishouden, de kinderen, de hond, blablabla. Ze heeft hem verteld dat ze haar plannen doorzet, met of zonder hem. Als en ze bedoelt als er een baan aangeboden wordt, ze dan wel verder zien. Voor nu is het zaak dat er geen twee kapiteins op het schip zijn. Dat Henk de was doen en boodschappen halen niet leuk vindt is zijn probleem. Jaren heeft zij alles voor haar rekening genomen zonder te klagen. En nu staat ze te trappelen om weer aan de slag te gaan. Jammer voor Henk, denkt ze, maar hij zoekt het maar uit. Ze heeft hem gezegd, “man ga wat doen”, maakt niet uit wat. Hou op met dat gemopper en zwijmelen in zelfmedelijden. De hele zondag heeft ie zichzelf opgesloten in de schuur. En in plaats van haar helpen, door bijvoorbeeld het kniestoeltje van de oude bekleding te ontdoen, heeft hij alleen voor zich uit zitten staren.

Ondertussen heeft zij zich bezig gehouden met het schrijven van een plan van aanpak en een ondernemingsplan. Het begin is er, maar er moet nog veel geschreven en onderzocht worden.

Ze herpakt zichzelf en belt aan bij de stoffeerderij. Meneer Bruintjes is blij haar te zien en zegt dat de koffie klaar staat. Met een grote glimlach op zijn gezicht lopen ze naar de werkplaats. Kijk zegt hij, wijzend naar het raam. Zie je die blauwe bus? Dat is mijn bijna nieuwe bestelbus. Mijn vrouw en ik zijn van plan om daarmee naar Frankrijk te rijden en daar een poosje op vakantie te gaan. Ze zegt dat ze de bus prachtig vindt. Ja zegt hij, ik ook. Maar nu komt je eerste opdracht... ze verslikt zich bijna in de koffie. Wat gaan we doen dan vraagt ze? We, je bedoelt jij zegt meneer Bruintjes. Je gaat de zonwering maken voor deze bestelbus. Er zijn wel standaard isolatiematten voor de cabine, maar die passen alleen op de voorruit en zijruiten. Ik heb ze ook nodig voor de zijdeur en achterruiten. Een ding waar je op moet letten! De achterruiten hebben verwarming, ik wil dat de zuignappen op het metaal van de auto plakken en niet op het raam. Samen pakken ze het pakket uit dat meneer Bruintjes heeft besteld via internet. Hup aan de slag en hij wijst naar de naaimachine. Suzanne heeft echter haar lijstje met vragen over naaimachines klaar. Ze vraagt meneer Bruintjes van alles over de naaimachine en schrijft het op. Zo nu gaan we eerst mallen maken van de folie die meegeleverd is, daarna nemen we die over op de isolatie, knippen het uit. Dan naai jij de band met de onafgewerkte rand aan de zijkant, dan draai je de isolatiemat om en naai je de afgewerkt kant van het band op de isolatiemat. Tenslotte prik je gaatjes op de juiste plek en duw je de zuignappen erdoor, afwerkplaatje aan de andere kant bevestigen en het ringetje erdoor. De bestelbus zal zo lekker koel blijven in het zonnetje in Frankrijk.