Stof en Steen

Het is vakantie, Henk en de kinderen zijn een dagje naar het strand. De afgelopen weken waren behoorlijk hectisch geweest. Nu heeft ze een dag voor haarzelf. Eigenlijk heeft ze afgesproken met haar vriendinnen, maar vanochtend had ze geen zin om in de drukte te zitten. Ze heeft zich verontschuldigd en is in haar badjas blijven hangen. Ze zit achter de computer en aarzelt om de verzendknop in te drukken. Na lang wikken en wegen, wil ze toch de opleiding gaan volgen. Nu Henk thuis is, kan hij de kinderen opvangen in de pauze en na school. Wellicht kan hij voor het  eten zorgen. Ze heeft zich voorgenomen om hem dat vanavond als de kinderen op bed liggen voor te stellen.
Ze heeft wel haar bedenkingen of dat allemaal goed zal gaan, maar ja twee kapiteins op een schip is ook niet fijn. Dat heeft ze de afgelopen weken maar al te goed beseft.
Het begint s'ochtends vroeg bij het opstaan al, wat ga je doen, wat eten we vandaag en hoe laat ben  je weer thuis? Diverse keren is ze thuisgekomen met een tas vol boodschappen en vond Henk zappend op de bank en de kinderen achter de computer.  Wat de kinderen van haar niet mogen, mogen ze van hem wel en vice versa. Het is tijd voor verandering vind ze. En met een stellig druk op de verzendknop, sluit ze snel de computer af. Tijd voor een goed gesprek.

Als de kinderen vermoeid van de hele dag buiten op bed liggen, wil ze een gesprek met Henk beginnen. Ze ziet aan zijn lichaamshouding dat ie niet wil praten.
Hij staat op en wil naar de schuur gaan, de treintjes die hij voor de kinderen gemaakt heeft blijven niet op de rail rijden. Daar wil hij wat aan gaan doen. Daar in de schuur kan hij in alle rust even ontspannen. De zorg voor de kinderen valt hem zwaar. Het thuiszitten bezorgd hem een ongemakkelijk gevoel. Hij voelt zich lusteloos en heeft het idee dat hij met zijn 37 jaar niet meer meetelt. Hij heeft een aantal maal gesolliciteerd, maar op de helft van zijn brieven krijgt hij niet eens antwoord. De andere helft begint met: helaas onze keuze...
Hij begint nu toch echt te denken dat het roer helemaal om moet. Hij twijfelt over de cursus boekhouden. Misschien moet hij voor een volledige omscholing kiezen.
Een leven als huisman ziet hij niet zitten, het gekeuvel op het schoolplein, het zwoegen in die moestuin, boodschappen doen, eten koken, huishoudelijke taken zoals afwassen en de was doen is al helemaal niet aan hem besteed. Midden in zijn overpeinzingen komt Suzanne met een donderwolk van een gezicht binnen.

Ze wil praten en er niet langer om heen draaien. Ze deelt Henk mee dat ze zich heeft ingeschreven voor de opleiding Meubelstofferen. Aan het begin van het nieuwe schooljaar van de kinderen zal zij ook naar school gaan. Morgen heeft ze een afspraak met Meneer Bruintjes over haar eerste stageperiode. Ze zegt tegen Henk dat ze het eerste jaar twee dagen per week naar school zal gaan. In dat jaar is er ook       stageperiode van 3 maanden, vijf dagen per week. Ze vraagt hem of hij daar rekening mee zou willen houden als hij een baan aangeboden krijgt.

Perplex kijkt hij haar aan, het laatste wat hij verwacht had, is dat zijn Suuz zo stellig hierover zou zijn. En dat zonder overleg met hem. Ze ziet het in zijn ogen en zegt; ik heb de afgelopen maanden, iedere dag geprobeerd met je te praten. Maar je sluit jezelf helemaal af voor mij en de rest van je omgeving. Er moet gewoon iets gebeuren en na mijn gesprek morgen met Meneer Bruintjes wil ik graag mijn plannen met je bespreken. Henk beseft dat hij niet onder de plannen van Suzanne uit komt en gaat naar de schuur.