Stof en Steen

Inmiddels zijn de uitnodigingen voor het huwelijksfeestje de deur uit. Nog maar drie weken te gaan. Ze moet wel  opschieten met de stoelen als ze ze af wil hebben voor die tijd. Ze vraagt aan de buurvrouw van een paar deuren verderop of zij de kinderen uit school wil halen en of ze woensdagmiddag bij haar kunnen spelen. De buurvrouw vindt dit geen probleem, normaal zijn haar kinderen altijd bij Suzanne omdat zij werkt op Woensdag. De mevrouw waar zij voor poetst  ligt in het ziekenhuis, dus kan ze nu iets terug doen voor Suzanne.
Suzanne hoopt dat het mooi weer wordt op het feestje. Ze zouden in de tuin een buffet op kunnen stellen en misschien wel een vuurkorf. Het is al wel vroeg donker, misschien kan ze voor wat verlichting zorgen. Ze gaat naar de schuur en gaat eerst aan de slag met de overige stoelen. Ze heeft de smaak te pakken en sloopt ze allemaal. Ze kijkt op haar horloge en ziet dat het al 14.00 uur is. Ze is helemaal vergeten te lunchen. Snel gaat ze naar de keuken om een boterham te smeren, die ze meeneemt naar de schuur. Ze verlijmd de overige stoelen daar waar het nodig is.
Zo nu kunnen ze drogen tot morgen. Ze heeft nog wat tijd over en besluit gelijk dat ze de buitenverlichting gaat aanleggen. Ze wil geen verlengsnoeren in de tuin, anders struikelt daar straks nog iemand over en dat wil ze niet op haar geweten hebben. Ze kijkt naar de muur naast deurpost aan de binnenkant van het schuurtje en vraagt zich af waar het stopcontact is. Ze volgt de draad en na enig speurwerk blijkt dat achterin te zijn. Het zo ook wel fijn zijn om verlichting aan de buitenzijde van het schuurtje te hebben voor als ze van de winter aan het buizenframe stoeltje wil werken. Dan is het niet zo donker op het tuinpad. Ze heeft ergens zo’n buitenlantaarn zien liggen. Ze zoekt onder de werkbank, in de kastjes en ja daar is ie, nog in de doos. Ze leest de gebruiksaanwijzing door en beseft dat ze een gaatje moet boren in de muur bij de deurpost om het snoer met de lantaarn aan de buitenmuur te bevestigen. Ze pakt de boormachine en wil er een boortje in doen. Henk heeft haar laten zien hoe dat moet. Er hangen drie rijen met boren, gerangschikt van klein naar groot. Een rij zwarte boren met een puntje aan de onderkant, en twee rijen zilverkleurige met een wat stompere punt. Het lijkt haar dat de grote boor met punt iets dikker dan het snoer wel geschikt is. De punt kan ze wel stevig in de gemetselde muur prikken. Ze bepaald waar het gaatje moet komen en steekt de stekker in het stopcontact. Het gaat niet helemaal lekker, ze gaat een beetje scheef en de boor glijdt uit. Ze kijkt naar het de muur, waar een beetje rook uit komt, dan bekijkt ze de boor en denkt; ojee hier is Henk niet blij mee. Ze besluit te wachten op Henk tot ze verder gaat. Nu eerst maar eens kijken of er nog boodschappen gedaan moeten worden.
Onder het eten vraagt ze Henk over de drie rijen boren. Henk zijn wenkbrauw schiet omhoog en vraagt hoezo? Ze vertelt hem over de buitenlantaarn en de feestverlichting die ze graag voor het feestje wil hebben. Henk legt uit dat er hout, metaal en steenboren zijn. De boren met een puntje zijn om in hout te boren. Terwijl Henk dit zegt laat Suzanne een bord uit haar handen vallen. Henk vraagt of hij iets verkeerds heeft gezegd, terwijl ze de scherven op de grond bij elkaar veegt mompelt ze dat ze misschien de verkeerde boor heeft gebruikt. Direct na het eten gaat Henk in de schuur kijken, wat hij al vermoedde is waar. Zijn duurste boor naar de knoppen. Hij moet haar maar eens gaan vertellen dat ze met dat soort klussen moet wachten totdat hij thuis is. Zijn gedachten gaan naar zijn werk, misschien is ie straks altijd thuis. Hij maakt de klus voor Suzanne af en doet de buitenlantaarn aan. Dit staat toch wel gezellig zo’n verlicht tuinpad.

http://www.2college.nl/tech/begrippen/alleboren.htm