Stof en Steen

Suzanne gaat op pad naar meneer Bruintjes, ze hoeft niet meer te vragen wat ze nodig heeft. Dat staat allemaal al in haar notities.. ze weet het precies.
Ze opent de deur van de stoffeerderij en wil rechtstreeks naar achteren lopen. Opeens merkt ze dat er iets verandert is.
Ze draait zich om en realiseert wat het is. Het is hier veel lichter en het stinkt niet naar sigaren. Ze kijkt om zich heen en ziet dat de staalboeken nu netjes in rekken hangen. In de etalage staan nu twee prachtige crapauds met een tafeltje er tussen. Het ruikt er naar boenwas. De oude houten vloer glimt en er staat een grote tafel met folders in een houder over meubelstof, een grote bos bloemen en vier stoelen. Aan een van die stoelen zit een jonge vrouw van ongeveer twintig jaar.
Ze vraagt aan Suzanne of zij haar kan helpen. Suzanne vraagt naar meneer Bruintjes, de jonge vrouw loopt naar achteren en roept meneer Bruintjes.
Sloffend komt hij aangelopen en wenkt Suzanne naar achteren. Onderweg stelt hij de jonge vrouw voor; Inge, zijn nieuwste stagiaire. Ze komt voor een aantal maanden hier stage lopen en tegelijkertijd werken. Suzanne geeft Inge een compliment over de inrichting aan de voorzijde van het pand. Inge knipoogt naar Suzanne en knikt naar de oude meneer Bruintjes zoals vrouwen onder elkaar doen.
Meneer Bruintjes vertelt dat hij erkend leerbedrijf is geworden om te kijken of hij iemand zo op kunnen leiden tot stoffeerder. Hij heeft geen opvolger want zijn zoon heeft een goede baan op kantoor en ziet een stoffeerderij niet zitten. Zijn dochter heeft al een eigen zaak, die zit in de bloemen. Hij vraagt of het allemaal gelukt is met de eetkamerstoel en of hij nog iets voor haar kan doen. Ze bestelt de beginners gereedschapskist en vraagt hoe ze de gebroken verbinding kan repareren. Ze had zelf het idee om er een schroef doorheen te draaien. Meneer Bruintjes wijst haar met zijn vingers terecht. Nee dat doen we anders, we boren een gaatje aan beide kanten en doen daar een deuvel in. Zorg dat je boortje net zo groot is als de deuvel. Je hebt een soort prikkers die je eerst in het hout prikt om aan beide kanten aan te kunnen geven op welke hoogte de deuvel moet komen zodat het in elkaar past.
Thuisgekomen gaat ze opgetogen met haar nieuwe gereedschapsset aan de gang. Het lukt haar om de verbinding te maken en zet de lijmklemmen vast. Nu moet de lijm uitharden tot morgen. Dan kan ze nu mooi haar bevindingen op haar hyves-pagina en blog zetten. Henk heeft gisteravond een muurtje vrijgemaakt zodat ze alle handelingen mooi kan fotograferen, zonder dat er allerlei andere zaken op de foto’ s staan wat alleen maar afleidt. Die foto’s zal ze ook op de pc over zetten.
De rest van de middag is ze daarmee bezig, het is niet makkelijk om het zo eenvoudig en overzichtelijk door te vertellen op papier, nou ja PC.

Als Henk thuiskomt van zijn werk heeft hij een glimlach op zijn gezicht.
Ze denkt aan het briefje in zijn lunchtrommel en beseft dat ze meer aandacht voor hem zou moeten hebben.
Vanavond gaat ze hem haar gereedschapsset laten zien.