Stof en Steen

Om half zes heeft ze tafel gedekt en roept ze de kinderen binnen. Handen wassen en aan tafel, papa komt zo thuis. Terwijl ze de glazen met water vult komt Henk binnen. Onmiddellijk ziet ze zijn zure gezicht, ze wilde nog wel zo graag over haar stoel vertellen. Wat ze allemaal al bereikt had, met een zucht beseft ze dat, dat nog even moet wachten. Ze kijkt hem aan en knikt met een blik van verstandhouding dat ze er straks over zullen praten. Henk wijst naar zijn bord en vraagt ‘ wat is dat’ ?
Ze heeft de sperziebonen,het gehakt en uien geroerbakt en afgemaakt met een beetje sojasaus. In plaats van aardappelen heeft ze witte rijst gekookt. Henk kijkt er naar en denkt; ik kijk iedere week uit naar mijn gehaktballetje. Zijn dag was al niet zo goed verlopen, hopelijk blijft het hier allemaal bij.
Na het eten trekt Henk zijn pantoffels aan en pakt de krant. Suzanne gaat afwassen, in de keuken ziet ze zichzelf in de ramen weerspiegeld. Eigenlijk moet ze naar de kapper. Maar eerst naar meneer Bruintjes, ze glimlacht bij die gedachte en ze ziet als ze weer opkijkt een vrolijker en energiekere Suzanne. Vol goede moed gaat ze naar de woonkamer. Ze wil het nieuws van 20.00 uur zien, maar eerst een rondje met de hond maken. Ze kijkt de woonkamer rond, maar Jules is er niet. Joosie de kat ligt op haar inmiddels favoriete plekje in de grote fauteuil. Ze roept naar boven of de kinderen Jules gezien hebben. Even hoort ze niets en roept nog een keer. Neeee roepen ze in koor, wij zijn verstoppertje aan het spelen en nu weet Julia waar ik ben gilt Joep. Ze loopt naar boven en zegt dat hij niet hoeft te gillen. Hup naar bed jullie allebei. Ze zijn zo vermoeid dat ze nu jengelig worden. Ze gaat weer naar beneden op zoek naar Jules onderwijl aan Henk vragend of hij de kinderen dit keer naar bed wil brengen en hun verhaaltje wil vertellen. Hij vouwt zijn krant met een hoop lawaai op en gaat stampend de trap op. Suzanne is naar de tuin gelopen en ziet Jules nog net de schuur in gaan. In haar haast heeft ze vergeten de deur dicht te doen. Ze roept de hond, maar krijgt geen reactie. Ze loopt hem achterna en ziet tot haar schrik dat ie met een van de stoelklossen in zijn bek loopt. Ze roept “los” Jules laat de klos vallen en kijkt haar schuldig aan. Ze doet zijn riem om en gaat naar buiten voor de dagelijkse avond wandeling. Henk gaat s’avonds laat met Jules naar buiten. Dat durft ze niet zo laat over straat gaan. Ze komt de buurvrouw van vier deuren verder tegen met haar labrador. Ze hebben nog samen op puppy cursus gezeten. De buurvrouw vraagt haar hoe het gaat. Ze glimlacht weer en verteld dat ze bezig is om de eetkamerstoelen van haar oma te herstofferen. Eentje is bijna klaar om opnieuw opgebouwd te worden. Goh je ziet er helemaal enthousiast van uit zegt de buurvrouw. Ze vraagt hoe ze dat allemaal gaat doen. Suzanne vertelt trots over haar werkzaamheden in de schuur en over de oude norse meneer Bruintjes die haar wil helpen. Samen lopen ze verder terwijl de honden met elkaar over het uitrenveldje ravotten. Ineens knikt de buurvrouw naar iets in de verte. Ze zegt daar heb je haar van nummer 68. Suzanne tuurt in de richting en ziet de overbuurvrouw aan komen fietsen. Suzanne en de buurvrouw zwaaien naar haar en ze zwaait vrolijk terug.
Zij heeft voor haar trouwdag van haar man zo’n elektrische fiets gekregen zegt de buurvrouw. Prachtige fiets vindt Suzanne, zo eentje zou ze zelf wel willen hebben. De buurvrouw noemt alle nadelen op van zo’n fiets, Suzanne weet dat haar buurvrouw nogal afgunstig is, maar zegt niets. Ze bedenkt wel dat haar twaalf en halfjarig huwelijk steeds dichterbij komt. Ze moet nog uitnodigingen maken en een boodschappenlijst, zodat ze niets vergeet. Het zou ook fijn zijn als alle zes de stoelen dan klaar zouden zijn. Dan kan ze de tafel mooi dekken en voor de familie lekkere dingen koken. Ze fantaseert over een uitgebreide rijsttafel of misschien iets frivoler, wellicht zou ze de bloemen van de Oost-Indische kers ergens bij serveren. .Bijna thuisgekomen wenst ze de buurvrouw een fijne avond, ja jij ook zegt de buurvrouw. Binnen laat ze Jules los en zet ze koffie.