Stof en Steen

Suzanne is bijna klaar met het ‘slopen’ van de eerste eetkamerstoel.
Ze staat op het punt om de loszittende houtverbindingen opnieuw te verlijmen en zoekt naar een sloopbeitel. Aha , daar hangen ze. Tjee weer keuze uit meerdere mogelijkheden. Er hangen 8 beitels. Ze kiest degene die er het oudst uitziet. Er zitten allemaal butsen in het houten handvat en boven het ijzeren ringetje zit nog maar een klein stompje hout. Ze denkt die is toch bijna aan vervanging toe.
Ze loopt ermee naar haar stoel, zelfverzekerd zet ze de beitel tussen de klos en de achterpoot van de stoel. Die zit al bijna los, dus dat moet niet moeilijk zijn.
Ze zet er wat kracht achter en ja hoor, deze klos is los. Er zitten nog wel twee spijkers in. Ze klemt het houten klosje in de bankschroef, pakt de nijptang en probeert de spijker eruit te buigen. Dit gaat niet zo makkelijk als dat ze gedacht had.
Ze pakt haar aantekeningen erbij en leest ze door. Oja dat was het, als je met een hamer op het uiteinde van de spijker slaat dan komt aan de onderkant de kop tevoorschijn en kun je hem makkelijk met de nijptang eruit trekken. De eerste paar slagen zijn mis, ze buigt de spijkers recht en probeert het nog eens. Eindelijk zijn ze eruit. Nu de andere drie klossen nog checken. Deze zitten nog goed vast en de verbindingen bij de stoelpoot zijn ook nog goed. Ze pakt de houtlijm en wil deze tussen de stoelpoot en rand smeren. Maar ze krijgt de delen niet helemaal van elkaar af. Meneer Bruintjes heeft verteld dat ze flink lijm moet gebruiken en alles in moet smeren. Want als je alleen de uiteinden opnieuw verlijmd, laat het later te makkelijk los. Je bent nu toch bezig, dus doe het goed, is het motto van Meneer Bruintjes. Er zit voor Suzanne niets anders op dan de andere klos ook los te maken om beide achterpoten van de stoel los te krijgen. Dan kan ze gelijk de oude lijm met een krabber en schuurpapier verwijderen.
Als ze opschiet kan ze de stoel nog verlijmen dan is het morgen genoeg uitgehard om verder te gaan. De kinderen moeten over een uur van school gehaald worden.
Ze zet de beitel weer tussen de klos en de achterpoot en zet een beetje kracht. Alleen dit keer gebeurd er niets. Ze wrikt nog een beetje heen en weer, maar er wil geen beweging in komen. Dan pakt ze de sloophamer erbij, geeft een paar kleine tikken op de beitel, deze schaaft een stuk van het hout af en komt tegen de spijker aan. De klos komt los, gelukkig maar. Nu pakt ze de rugleuning van de stoel beet en wiebelt hem heen en weer. Er zit beweging in, ze beweegt nog een keer heen en weer en krak… De verbinding is afgebroken, wat moet ze nu doen. Meneer Bruintjes heeft hier niets over gezegd. Ze besluit morgen eerst langs de oude stoffeerder te gaan. Nu is het tijd om de kinderen te halen en eten te koken, anders heeft Henk zijn eten niet op tijd.